Ik weet het niet

Dit is mijn eerste recensie voor Hebban en mijn kennismaking met Olga Tokarczuk.
Wat ook nieuw voor mij is, dat ik het eigenlijk niet zo goed weet.
Ik heb absoluut genoten van het verhaal en kan me ook goed inleven in mevr. Duszekjo. Lekker authentiek mens. Maar het is geen boek dat ik in een adem uit heb gelezen. Ook heb ik me - zeker in het begin- geërgerd aan al die hoofdletters.
Misschien komt mijn niet-weten ook omdat ik nog nooit in Polen of Tsjechië ben geweest. Ik voel het landschap , de verlatenheid en de kou slechts ten delen. En dat zegt iets over de schrijfster natuurlijk, of over mij. Ik heb me niet helemaal mee kunnen laten slepen.
Wel vind ik het thema mooi en actueel. Het is geschreven om onze verhouding tot dier en natuur scherp te stellen. Mooi om dit juist in Corona tijd te lezen.
In Boekenpost nov./dec. 2020 worden nog mooie vragen ter discussie gesteld.
Ook die geven stof tot nadenken.
Tot slot de kaft: die waardeer ik met vijf sterren. Echt ijzersterk.