Heel aangrijpend

De telkens wisselende perspectieven werpen steeds nieuw licht op dit bijzondere verhaal over een naamloos vernietigingskamp en personages die er iets mee te maken hebben: van SS'ers en leden van het Sonderkommando tot een Russische soldaat die langzaam het kamp nadert. Het motief van een jongetje van een SS-officier dat verdwijnt en in de gaskamer omkomt, kennen we trouwens al van 'De jongen met de gestreepte pyjama' van John Boyne: liet Natter zit erdoor inspireren? Het is een boek vol gruwelen (van martelingen en executies tot verkrachtingen), waarin ook (mede)menselijkheid en schoonheid naar voren komt. Het taalgebruik, inclusief talloze gvd-vloeken, vond ik storend – hoe 'realistisch' ook. Een heel aangrijpend en knap gecomponeerd verhaal, dat je niet snel vergeet.