Lezersrecensie
Let the Northern Lights Erase Your Name
'Waar niemand is' is het tweede boek van de Amerikaanse schrijfster Vendela Vida. Ze is een dochter van een Zweeds-Amerikaanse moeder en Hongaars-Amerikaanse vader. Hoe komt ze erbij om een verhaal te schrijven dat zich afspeelt in Lapland? Het onderstaande gedeelte uit een interview van De Groene Amsterdammer (https://www.groene.nl/artikel/ik-heb-geen-mooie-lange-wimpers-en-mijn-personages-hebben-die-ook-niet) verklaart veel.
Vida: ‘Omdat mijn moeder Zweeds is hoorde ik als kind altijd verhalen over Lapland en de Sami. Ik was erdoor gefascineerd, de verhalen speelden een grote rol in mijn fantasie. Ik had een stel Sami-laarzen van rendierhuid die ik het hele jaar droeg. Ik wist dat dit land ooit een keer een setting voor een verhaal zou worden.’ De toestand van de gedesillusioneerde Clarissa paste volgens de schrijfster bij het kale en koude landschap van Lapland. De op een eeuwenlange traditie gebaseerde Sami-samenleving waarin voorouders een belangrijke rol spelen, contrasteert juist met de verweesde Clarissa.
De Engelse titel van het boek is 'Let the Northern Lights Erase Your Name'. De titel is afkomstig van een gedicht van de Samische dichteres Marry A. Somby. Het verhaal gaat over negenentwintig jarige Clarissa. Het leven van haar komt volledig op haar kop te staan als haar vader Richard overlijdt en ze erachter komt dat Richard niet haar echte vader is. De zoektocht naar haar echte vader begint en in de herinneringen naar haar verleden kom je veel te weten over Clarissa en haar relatie met onder andere haar moeder, die toen Clarissa veertien was, spoorloos verdween. Clarissa heeft de naam van haar echte vader ergens opgevangen en hij zou in Inari, een plaats in Fins Lapland, wonen. De herinneringen van Clarissa tijdens de reis door Fins Lapland zijn knap neergezet. De setting in Lapland klopt ook en Vendela heeft aan sommige gebeurtenissen die echt zijn gebeurd een handige draai meegegeven. Het verhaal over de Sami die heeft geprobeerd de brug bij de Alta dam op te blazen is hiervan een voorbeeld. Ik kwam dezelfde persoon namelijk ook tegen in het boek 'The Palace of the Snow Queen' van Barbara Sjoholm. Is het een draai of is het toch de waarheid? Het geeft wel aan dat het verhaal geloofwaardig is en daarom ook wel vrij hard is als Clarissa achter de waarheid komt. De weg naar de waarheid is gelukkig niet overdreven en past wel in de geest van Lapland. De vraag die, nadat Clarissa de waarheid weet, overblijft is of ze dezelfde weg als haar moeder gaat volgen of lukt het haar om haar naam te laten verdwijnen door het Noorderlicht?