Recensie Parel van China

Ik kreeg dit boek kado van de site watleesjij.nu, als winnaar van de zomeraktie. Ik had speciaal voor dit boek gekozen. Ik ben ze dan natuurlijk nog steeds erg dankbaar, alhoewel dat niet betekent dat ik het boek ook goed vond... Het allerlaatste stukje, waarin Anchee Min uitlegt hoe zij tot dit verhaal is gekomen, daar staat al meteen een ernstige fout in. Tenminste, v.w.b. de Nederlandse vertaling die in 2010 is uitgekomen. Er staat dat haar boeken in China nog steeds verboden zijn, maar ik heb in de zomer 2009 tijdens mijn vakantie in China toch echt haar boeken in de engelse uitgave gewoon te koop zien staan. En dan bedoel ik STAPELS ervan! Het leek er destijds voor mij juist op dat zij in China ongelooflijk populair is, zo opzichtig stonden haar boeken opgesteld. Maar goed, haar boeken waren voorheen vast wel verboden... Maar nog maakt dat het boek niet goed... Het verhaal mist bovenal diepgang. Het is eigenlijk een opsomming van allerlei gebeurtenissen die met de turbulente geschiedenis van China verweven worden. En dat is meteen weer een minpuntje: nooit weet je wat nou werkelijkheid is of fictie. Telkens vraag je je af of iets in het leven van Pearl nou echt gebeurd is of niet. Dat vind ik verwarrend, leer ik hier nou iets bij van de Chinese geschiedenis of niet? De personages kunnen nooit tot leven komen, door die nadruk op de geschiedenis van China, die bovendien totaal onvolledig is. Ze laat hele stukken weg, waardoor je het verband mist tussen verschillende tijdperken. Zo beschrijft zij de tijd dat Mao nog met zijn gezicht naar Rusland had gestaan, en het volgende moment spreekt zij over een mogelijke oorlog met Rusland, waardoor Mao zich ineens wendt tot Amerika... Min mag wat mij betreft wel wat meer uitleg geven, of zij had zich kunnen beperken tot een overzichtelijker deel van de geschiedenis, zodat zij beter in staat was geweest alles te behappen. Nu kwam het hele verhaal me ontzettend slordig, onwaarschijnlijk en onvolledig voor. Vooral wanneer Pearl naar Amerika is teruggegaan, springt het verhaal van het ene drama naar het volgende, leeftijden worden per hoofdstuk verhoogd met 10 jaar, en nergens wordt dieper ingegaan op karakters en geschiedenis. Een laatste minpuntje v.w.b. de Nederlandse vertaling: het woord "ofschoon" wordt tot treurens toe gebruikt, dat gaat echt irriteren... Ik ben dol op verhalen over China, maar dit boek vond ik echt niet goed! Het begin gaat nog, maar naarmate het verhaal vorderde hoopte ik steeds vuriger dat er snel een einde aan zou komen.