Geliefd als een eigen kind

De naam Pietrykowski heeft haar ‘babunia’ zo lang zij weet gedragen. Het was de achternaam van Roberta’s in de oorlog overleden Poolse grootvader. Bij haar werk in een boekhandel vindt Roberta echter een brief in een boek dat haar vader er heeft gebracht. De brief van Jan Pietrykowski aan haar grootmoeder maakt duidelijk dat zij eigenlijk helemaal niets weet van haar familiegeschiedenis.
Moeizame gesprekken met haar ernstig zieke vader en haar licht dementerende grootmoeder brengen maar heel mondjesmaat wat duidelijkheid. Eigenlijk heeft ze wat dat betreft nog het meest aan de ontmoeting met haar moeder, die ze sinds haar jeugd niet meer had gezien.
Als lezer weten we ondertussen al veel meer dan Roberta. De koffer van mevrouw Sinclair is ook het verhaal van Dorothy Sinclair, die bij het begin van de Tweede Wereldoorlog alleen achterblijft als haar echtgenoot Albert de kuierlatten neemt. Albert kan niet omgaan met het verdriet dat zijn vrouw heeft nadat hun zoontje Sidney doodgeboren is. Daarbij is zelfs voor de weinig gevoelige Sinclair duidelijk dat zijn vrouw eigenlijk helemaal niet van hem houdt.
Erg heldhaftig waren haar beweegreden niet, maar toch wordt Dorothy zo gezien bij het neerstorten van een Pools gevechtsvliegtuig. Door haar omgeving én door de commandant van de Poolse troepen, Jan Pietrykowski. Waar de liefde voor haar echtgenoot allang is gedoofd, vlamt die voor Pietrykowski op. Ook al blijkt deze uiteindelijk niet bereid met haar te trouwen en samen de zoon van Nina als hun eigen kind groot te brengen.
Terwijl Roberta er lang over doet de familiegeschiedenis te achterhalen, heeft ze evenveel moeite om tot haar eigen gevoelsleven door te dringen. Want het kan toch niet zo zijn dat eigenaar Philip van de boekhandel en zij iets anders voor elkaar voelen dan collegialiteit...
Een schrijnend en tegelijkertijd liefdevol verhaal.