Goed begin, frustrerend eind

In ‘De teerling is geworpen’ weet de Zweedse schrijfster Jenny Rogneby haar ervaring als criminologe en onderzoekster voor de politie goed te gebruiken door een realistische criminele omgeving te creëren waarin vrouwelijke detective Leona Lindberg haar werk doet.

De hoofdpersoon Leona is een complex karakter dat niet alleen te kampen heeft met een antisocial personality disorder – ik moest trouwens gelijk denken aan de vrouwelijke detective uit de fantastische Zweedse tv-serie The Bridge – maar ook met de verwerking van een problematische jeugd, een slecht huwelijk, een gokverslaving en een ernstig zieke zoon. Ze heeft genoeg van haar leven en zou het liefst alles achter zich laten.

Vanaf de eerste bladzijde was ik gelijk geboeid. Een vloeiende en pakkende schrijfstijl, een unieke overval en een intrigerende, contactgestoorde detective. Hongerig sloeg ik bladzijde na bladzijde om totdat ik bij een plotwending belandde (ongeveer 1/3 in het boek) die het gehele verhaal op zijn grondvesten deed schokken. Die wending had ik in de verste verte niet zien aankomen. Waar gaat de schrijfster heen met haar plot? Welke duistere redenen hebben Leona aangezet tot haar daad? De schrijfster moet wel met een ongelooflijk goede verklaring komen om deze misstap te kunnen rechtvaardigen? Met enige scepsis las ik verder. Er vonden meer gebeurtenissen plaats aan het thuisfront en op de politionele werkvloer die Leona in mijn ogen niet alleen steeds onsympathieker maakten, maar ook niet altijd te verklaren waren. De enige persoon waar ik überhaupt enige verbondenheid mee voelde in dit boek was Peter, haar echtgenoot. De uitvoering van de criminele activiteiten en het detectivewerk worden zeer geloofwaardig en gedetailleerd beschreven maar de redenen erachter vind ik niet altijd even geloofwaardig. Een dubbel gevoel hield ik hieraan over. Naar het einde toe kreeg ik de indruk dat de schrijfster er geen goed einde aan wist te breien. Ik ga ervan uit dat er een vervolg komt omdat het boek niet alleen in een cliffhanger eindigt, maar ook enkele vragen onbeantwoord laat.
Na een fantastisch begin blijf ik uiteindelijk toch met enige frustratie zitten.