EEN GOEDE DETECTIVE SCHRIJVEN IS EEN HELE KUNST

Bureau MaRiT is het eerste deel uit de gelijknamige detectivereeks van schrijfster ED (Esther Danielle) Vermeulen. In dit eerste boek, ondertussen zijn er al vijf delen verschenen, lezen we hoe hoofdpersoon Marit Johansen samen met haar broer een detectivebureau in Rotterdam begint. De zaken gaan gelijk van start en binnen de kortste keren heeft Marit drie opdrachten in portefeuille die opgelost dienen te worden. Alle drie betreffen het misdaden gepleegd in de gezinssituatie. De plot is duidelijk en simpel van opzet. Er dient zich een probleem aan, Marit verdiept zich hierin en lost vervolgens zonder enige vorm van tegenslag de zaak moeiteloos op. Goed voor haar zou je denken maar het detectivewerk verloopt naar mijn smaak een beetje te makkelijk, te oppervlakkig, waardoor er nagenoeg geen spanning wordt opgebouwd. Het hele boek voelde eerder aan als een helder gedocumenteerd politieverslag dan als een spannende detective. Geen enkel moment tijdens het lezen zat ik op het puntje van mijn stoel met een bonkend hart. Of wist de schrijfster mij te intrigeren met enige vorm van complexiteit in de verhaallijn of psychologische diepgang in de karakters van de personages. De schrijfster is juist snel met het aandragen van oplossingen en verklaringen. Ik als lezer word in het geheel niet uitgedaagd. Heeft ED Vermeulen misschien een jong lezerspubliek voor ogen? De schrijfstijl is net als de plot simpel en komt af en toe een beetje houterig en gekunsteld over. Het vleugje romantiek dat op de boekenkaft met nadruk wordt vermeld, is zo dun dat de vermelding hiervan beter achterwege had kunnen blijven. Het schept op deze manier eerder verwachtingen die niet worden waargemaakt.
Kortom, heb ik ‘Een spannende, Rotterdamse detectivereeks met een vleugje romantiek’ gelezen? Helaas niet, maar misschien denkt een jonger lezerspubliek hier anders over.