Kort maar krachtige verhalen

Het verliezen van controle en gevoelens van eenzaamheid zijn een van de doorlopende thema’s in de zeven verschillende verhalen in De derde persoon. In de verhalenbundel weet Thomas Heerma van Voss de karakters levensecht af te beelden door in de gedachten van de hoofdpersonen te kruipen en van daaruit een blik op hun omgeving te werpen. Het gaat hierbij vooral om de verstandhouding tussen twee personen, waarbij telkens ook een derde persoon op het toneel verschijnt.

Iets wat alle verhalen met elkaar gemeen hebben, is dat alle hoofdpersonen in zekere zin een teruggetrokken bestaan leven en tevergeefs poging doen tot een oprechte verstandhouding jegens de buitenwereld. Ieder wordt op pijnlijke wijze geconfronteerd met het feit dat ze hun diep gekoesterde verlangens in praktijk niet tot stand kunnen brengen. Dit heeft zowel betrekking op familiebanden als op liefdesvlak. Zo is er o.a. een vader die tekortkomt in de relatie met zijn zoon, een relatie waarin de verwachtingen niet gelijk aan elkaar zijn en het verlangen van een student om gezien te worden.

Doordat de verhalen in de bundel thematisch met elkaar verwant zijn, verloopt de overgang naar een volgend verhaal - met een totaal andere context – soepel. De vlotte schrijfstijl nodigt de lezer dan ook uit om na het lezen van een verhaal direct verder te gaan naar het volgende. Heerma van Voss heeft bovendien een groot talent om de lezer binnen een korte tijdspanne kennis te laten maken met het hoofdpersonage en zijn leefwereld. Doordat elk verhaal zich tot een bepaald limiet van het korte verhaal moet beperken, weet hij elke scène goed tot zijn recht te laten komen, zonder ook maar over enig zinloos punt uit te weiden. Tot slot kan dan ook geconcludeerd worden dat Thomas Heerma van Voss zijn verhalen in De derde persoon kort maar krachtig weet neer te zetten.