Wonderbaarlijk en luchtig

Eduardo Mendoza studeerde rechten in de jaren zestig, in 1973 verhuisde hij naar New York waar hij werkte als vertaler voor de Verenigde Naties om dan in 1982 terug te keren naar Spanje. Zijn debuutroman dateert van 1975 en sindsdien schreef hij heel wat boeken. Met de publicatie van zijn magistrale kroniek van Barcelona in 1986, Stad der wonderen oogstte hij wereldwijd lof.
De meesten van zijn boeken spelen zich trouwens af in zijn geboortestad Barcelona, dit boek heeft echter een totaal andere locatie. Nazareth ligt in het huidige Israël maar ten tijde van Jezus lag dit in Galilea, één van de vier districten van Palestina.
Onmiddellijk herken je een en ander, een timmerman, Jezus, Nazareth, en inderdaad, de auteur heeft een verhaal geweven rond de historische en religieuze figuur Jezus en diens vader. Verder komen er nog historische personages voorbij die je herkent van het Nieuwe Testament, het tweede deel van de christelijke Bijbel. Op zijn minst speciaal te noemen.
Het boek is een zoektocht geworden naar een moordenaar met een heel erg goed bedacht plot, een echte whodunit. En de auteur heeft er daarbovenop een leuk verhaal van gemaakt, grappige situaties, filosofische en spirituele bespiegelingen en een beeld van de rechtspraak van in den tijd inclusief politieke intriges en corruptie. En dit alles zeer luchtig geschreven, je leest het met een glimlach.
Het verhaal raakt of emotioneert wel niet, de figuren blijven historische figuren en je blijft wat aan de kant van het verhaal staan. De wonderbaarlijke reis is een erg leuk boek om te lezen, Mendoza is een uitstekend verteller.