Pijnlijk eerlijk, tragikomisch

Ik begon met lezen en kon niet meer stoppen. Het leest als een trein en neemt je gelijk mee in het leven van de hoofdpersoon. Om het soms echt even tot me te laten nemen legde ik het boek af en toe bewust even weg om dat wat ik gelezen had even te laten bezinken. Het ontruimen van een ouderlijk huis, het rommelen tussen spullen van overleden ouders: voor iedereen die dit ooit heeft meegemaakt is het heel herkenbaar, tragikomisch en pijnlijk eerlijk opgeschreven. Het ontdekken van een familiegeheim, erachter komen dat je ouders niet de mensen zijn die jij dacht dat ze waren: het is een van de voortstuwende ontwikkelingen in het boek, net als de ontwikkeling van de hoofdpersoon, die met het familiegeheim ook het familietrauma in de ogen kijkt. Heel knap geschreven, ontroerend, confronterend en met de nodige dosis humor.