In weinig woorden weet Marko de Jong veel te zeggen, en dat werkt!

Tijdens het lezen van Dezelfde botten van Marko de Jong merkte ik dat ik steeds langzamer ging lezen.
Niet omdat het boek moeilijk is, maar omdat de verhalen vragen om aandacht. Het zijn korte teksten,
maar ze dragen veel in zich: emoties, herinneringen en momenten waarop iets wezenlijks zichtbaar wordt.

De Jong hanteert een sobere en beheerste schrijfstijl. Hij vermijdt grote woorden en expliciete uitleg, waardoor
veel verhalen juist aan kracht winnen. Als lezer word je uitgenodigd om tussen de regels door te lezen en zelf betekenis te geven aan wat er gebeurt. Dat maakt de bundel stil, maar ook intens.

Wat ik leuk vond, is dat de verhalen niet zwaar aanvoelen, ook al gaan ze over herkenbare thema's als liefde, gemis en verandering.

Niet elk verhaal raakte me even diep, maar als geheel vormt de bundel een mooie, samenhangend leeservaring.
De toon is melancholisch, soms rauw,
maar ook menselijk en herkenbaar. Dit is een boek dat je niet in één ruk hoeft uit te lezen, maar dat je juist af en toe wilt oppakken en laten bezinken.

Een indrukwekkend debuut voor lezers die houden van literaire korte verhalen met emotionele diepgang.