Origineel en hartverwarmend

De brief van tante Rosy heb ik met veel plezier gelezen. Mariëtte Middelbeek heeft zo’n spontane manier van schrijven. Ze neemt de lezer op soepele manier mee in de wereld van haar personages met levendige dialogen en mooie sfeerbeschrijvingen. Ik had nog niet eerder een boek van haar gelezen, maar ze heeft zeker mijn interesse gewekt. Het was vooral de voorkant van het boek met een boekwinkel erop, dat mijn aandacht trok.

Stephanie erft niet alleen het huis, maar ook de boekwinkel van haar overleden tante Rosy. Dat zet haar leven op z’n kop. Heerlijk om te lezen over het wel en wee van de boekwinkel, maar vooral de veranderingen in het leven van Stephanie zijn intrigerend. Stephanie raakt steeds meer betrokken bij het dorp en leert nieuwe mensen kennen. Elk personage krijgt een eigen karakter en levensverhaal mee, wat het heel realistisch en interessant maakt. De oude buurman Leo en zijn hardwerkende kleinzoon Floris, Olivia met haar autistische zoontje Sam, vaste bezoeker Jonathan en vlogster Nikki. Jammer dat het geloof in relatie met homofilie er niet best vanaf komt.
De proloog lijkt in eerste instantie weinig met het verhaal te maken te hebben, maar wanneer Stephanie geheimzinnige liefdesbrieven vindt, krijgt het verhaal nog een extra wending. Beetje te toevallig dat er net een man opduikt die daarmee te maken heeft. Het einde is echt verrassend. Ik vond het een hartverwarmend en origineel feelgood verhaal.