Twee sterren voor dit boek. Te danken aan de hoofdpersoon – Charlie Fox - die dit boek overeind weet te houden.

Bloedspoor van Zoë Sharp speelt zich af in de wereld van de zelfverdediging. Charlie Fox is docente en geeft les in trucs om jezelf uit netelige situaties te redden. Ze werkt in de New Adelphi Club als uitsmijter. Welke duistere praktijken spelen zich hier af? Er wordt een vrouw vermoord, de nachtclub heeft louche werknemers en sommige bezoekers doen merkwaardige dingen. Er wordt nog een moord gepleegd. Is er een seriemoordenaar actief?

Bloedspoor is een aardig tussendoortje voor wie houdt van een hoofdpersoon als Charlie Fox. Een motorrijdende vrouw, klein, taai en met een geschiedenis. Ze staat haar mannetje in de strijd tegen mensen die kwaad willen. Het boek is doorspekt met scènes waarin Charlie haar kunsten laat zien. Dat duurt soms verscheidene pagina’s en vaak is voorspelbaar wie er gaat winnen. Het boek heeft vaart, er gebeurt veel en in die zin is het een onderhoudend boek. Charlie komt als personage uit de verf.

Dit is een boek met veel gebeurtenissen en personages. Veel vechtscènes, veel verwondingen, veel spierpijn, veel mensen die vermoedelijk niet deugen. Kortom: veel, veel, veel. Wie daarvan houdt, zal waarschijnlijk lol beleven aan dit boek. Naar mijn smaak is het té veel waardoor het lijkt alsof de schrijfster gedacht heeft dat veel altijd goed is. Zelfs de romantiek komt voorbij. Het wordt aangeprezen als literaire thriller. Dat begrijp ik niet. Ik vind het geen mooi geschreven boek. Bloedspoor moet het met name hebben van Charlie, de zelfverdedigende hoofdpersoon die - klein maar fijn – haar vak verstaat en de strijd aangaat met grote slechteriken. Twee sterren voor dit boek. Te danken aan de hoofdpersoon – Charlie Fox - die dit boek overeind weet te houden.