Staccato

Henning Mankell rondde in februari 2000 het boek Labyrint af. Aanvankelijk was het een script voor een t.v.-serie, maar naar aanleiding van een bezoek aan de filmset ontstond in zijn hoofd het idee voor een volwaardig boek dat hij vervolgens uitwerkte. Volgens de schrijver staan het boek en de serie op zichzelf. Het boek bestaat uit 6 delen en 243 paragrafen.
Hoofdpersoon uit Labyrint is Louise Rehnström. Ze is officier van justitie en getrouwd met een wethouder. Op een dag wordt een schedel gevonden en al snel vermoedt men dat deze heeft toebehoort aan Bengt Ingemarsson. Hij was een prominent figuur die de gemeente kwam redden met wilde investeringsplannen. Op een dag verdween hij spoorloos, vele mensen die in hem geloofd hadden, bleken gedupeerden en waren hun geld kwijt. Zijn investeringsplannen waren ‘gebakken lucht’.
Louise is jong, ambitieus, hardnekkig en werkt hard. Ze zoekt en onderzoekt en tracht de onderste steen boven te krijgen. Haar moeder is dementerend en haar man ziet ze te weinig door zijn drukke werkzaamheden. Dit zet het huwelijk onder druk. Een persoonlijke verhaallijn vlecht zich door het boek.
In het voorwoord van Labyrint vertelt Henning Mankell dat hij een boek wilde schrijven over de schandalige economische delicten die Zweden in de jaren negentig van de vorige eeuw teisterden. Zwart geld, fraudeteams, lege BV’s, belastingvlucht, de vrijemarktwerking, kleine vissen die uit het net gevist werden en grote haaien die ontkwamen. Kortom: corruptie in het Zweden van die tijd.
Labyrint is een verhaal over politiek, verteld in romanvorm en opgetekend in soms korte paragrafen. Henning Mankell schrijft deze keer ‘staccato’. Soms korte zinnen en soms uiterst korte paragrafen. Dat is even wennen voor wie de verhalenverteller Mankell gewend is. In dit boek toont hij zich meer als scenarioschrijver. Deze stijl levert overigens ook een uiterst toegankelijk boek op dat vlot leest en waarin politieke en persoonlijke thema’s aangesneden worden. Maar de ontknoping is helaas teleurstellend.
Henning Mankell is echter een dermate goede schrijver dat Labyrint een verdicht geschreven en pakkend verhaal is geworden over de tijdsgeest van zelfverrijking en gesjoemel gecombineerd met een persoonlijk verhaal. Goed voor drie sterren.