Té.

Jessie Driver is de inspecteur. Ze zit strak in de broek, rijdt motor en ziet er goed uit. Haar collega-politiemannen zijn echte seksisten. Maar Jessie heeft de touwtjes flink in handen en dat is maar goed ook want gruwelijke moorden dienen zich aan.

De kleur van jaloezie is een boek met vaart dat gemakkelijk leest. Er zijn verschillende wendingen waardoor het tempo hoog blijft. Dat zijn de positieve kanten van dit boek.

‘The new mistress of thrillers’ zo heeft de Sunday Express de schrijfster genoemd. Dat lijkt mij een voorbarige conclusie. In dit boek werkt Gay Longworth de meeste karakters slecht uit. Daardoor komen nogal wat karikaturen voorbij. De collega’s van Jessie zijn dermate seksistisch dat het niet meer geloofwaardig is. Uiteraard steekt Jessie hier me kop en schouders bovenuit. Dat is niet zo moeilijk.
De vriendin van Jessie, Maggie, komt uit de verf als een kip zonder kop die achter roem aanholt. De basis van de vriendschap van beide dames komt niet uit de verf. Het boek wordt bevolkt door personages zonder ziel. Ze komen en ze gaan en laten nauwelijks indruk achter.
Het lijkt wel alsof de schrijfster gedacht heeft: ‘Welk type moorden is nog niet voorbij gekomen in thrillerwereld?’ Om vervolgens iets spectaculairs te verzinnen. Want vreemde moorden zijn er genoeg in dit boek. Helaas is spectaculair niet hetzelfde als spannend.
Voor mij bleef dit boek een ‘ver-van-mijn-bed- show’ dat nergens beroert.
Als mensen huilen dan huilen ze onecht. ‘Jaaaaa’, snikte hij en vervolgens gaat dit gehuil nog een bladzijde lang door.
Ook gebeuren er andere dingen die de geloofwaardigheid ondermijnen. Jessie laat tijdens een persconferentie uiteraard niet het achterste van haar tong zien. Terecht. Maar even later vraagt ze iedereen om opnameapparatuur uit te zetten om vervolgens allerlei details te onthullen. Een reden voor ontslag zou ik denken. Maar niet bij Jessie.
En zo zijn er meer voorbeelden waardoor twijfel ontstaat aan geloofwaardigheid.
Vlot geschreven? Ja. Met vaart? Ja. Helaas haperen inhoud, karakteruitwerking en schrijfstijl aan vele kanten.
Twee sterren omdat het een debuutroman is.