Ik ben geraakt!

Gisteren ben ik begonnen in Het meisje zonder wortels... en vandaag heb ik het al uit gelezen. Ik kon het gewoon niet wegleggen. Over Tsjernobyl is al zoveel gezegd, geschreven en gefilmd, maar ik heb er nog nooit iets over gelezen bezien door de ogen van een jong meisje. Het is net of Lena haar verhaal persoonlijk aan je vertelt. Je ziet haar voor je zitten en je hoort haar vertellen over haar leven. Ze neemt je aan de hand mee door haar levensverhaal. De ramp is een zwarte bladzijde uit onze geschiedenis en het is fascinerend om te lezen hoe deze bladzijde nog altijd van invloed is op de levens van de slachtoffers. Ik heb veel bewondering voor de veerkracht die Lena laat zien, de paden die zij in haar leven, altijd vol overgave, heeft bewandeld en hoe zij toch altijd weer heeft weten te wortelen en vrienden heeft weten te maken op de plekken waar het leven haar bracht.