Zonder een echte plotwending toch spannend

Tieners kunnen wellicht meer informatie van minderjarige moordenaars ontfutselen dan de gevestigde orde. Althans dat is de reden waarom special agent Cooper de 18 jarige Emma en Travis rekruteert. Het is de bedoeling dat zij in gesprek gaan met moordenaars van cold cases, maar wanneer zij worden opgeschrikt door een reeks nieuwe moorden op tieners bijten zij zich vast om de moordenaar deze gruwelijke daden te pakken. Als enig overlevende van een seriemoordenaar is Emma wellicht een specialist. Als zij in gesprek gaat met seriemoordenaar en manipulator Simon Guttmunson raakt zij verzeild in een spannend psychologisch spel. Wat weer Simon over de seriemoordenaar van de nieuwe moorden? En welk spelletje speelt hij met Emma?

De spanning wordt in Ik zie, ik zie geleidelijk opgebouwd. En al gebeurt er aanvankelijk niet zo veel, de gesprekken tussen Emma en Simon Guttmunson zijn een ware trigger in het verhaal. Deze gestoorde man zal menig lezer koude rillingen bezorgen. De zoektocht naar de moordenaar is er een die niet zonder vallen en opstaan gaat wat het verhaal levendig maakt. Uiteindelijk zal de moordenaar zonder enig plotwending gevonden worden .Door de rechte verhaallijn en de goed te volgen schrijfstijl leest het verhaal goed door, waardoor het boek slecht weg te leggen is. Voor de liefhebber van een fijne jeugdthriller is Ik zie, ik zie zeker een aanrader.