Een respectvol en geloofwaardig verhaal over Roos en Lucas

Wat nou als je wat betreft je buitenkant een jongen bent, maar van binnen een meisje voelt? Het overkomt de 12-jarige Peter. Hij voel ontdekt dat hij transgender is en gaat in transitie naar Roos. Gelukkig hoeft Roos het niet alleen te doen. Haar ouders staan hoe dan ook achter haar. En ook haar beste vriend Lucas verloochent Roos niet. Zij komen steeds dichter bij elkaar te staan. Echt verloopt de hele ontwikkeling niet zonder problemen.

Het is Hinke van Abbema (Heerenveen, 1983) goed gelukt om de lezer een beeld te geven van een jong meisje in transitie. Met duidelijke beschrijvingen van gevoel en emoties laten de lezer mee leven met het hoofdpersonage en de mensen om haar heen. Thema’s als pesten, liefde en het christendom worden hierbij niet geschuwd.

Van Abbema gebruikt relatief wat lange tijdssprongen voor de tijdslijn van het verhaal. Echter is dit niet storend, maar juist handig om de ontwikkeling van Roos weer te geven. De afwisseling in perspectief geeft het verhaal een compleet beeld van hoe Roos en Lucas het een ander ervaren. Met makkelijke zinnen en haar niet veroordelende schrijfstijl maakt dat het verhaal en het onderwerp voor iedereen toegankelijk is. Mooi is ook hoe zij indirect beschrijft dat iedereen er mag zijn, ongeacht wie of wat hij is.

Alles bij elkaar is Mijn toekomst is Roos een geloofwaardige roman vol emoties. Het verhaal geeft veel respect weer. Iets waar jong en oud zeker iets van kunnen leren.