Jan-Pieter van Waasbergen-1033 over De rand van het duister

In tegenstelling tot Bert en Cees beoordeel ik dit boek wat positiever en geef het 4 sterren. Ik ben het met hun eens wat betreft de kritische noot: je weet snel de dader, motieven achter de daad blijven ook uit, veel verhaallijnen en veel personen. Waarom waardeer ik het dan toch wat positiever? Ik werd met name geroerd door de zinsopbouw, proza. Bijvoorbeeld aan het eind van het boek als de moeder van de hoofdpersoon plotseling komt te overlijden, de echtgenoot, vader van de hoofdpersoon "legt dan een deken over de vrouw heen maar laat haar ogen onbedekt om de zon te kunnen zien". Wat mooi, denk ik dan, je merkt dat de schrijfster een roman achtergrond heeft, nu heeft ze drie boeken geschreven waarin hoofdinspecteur Simon Serailler de hoofdrol vertolkt en begeeft ze zich op het "literair thriller" pad. Wat ik juist knap vind is dat de schrijfster hierin een originele stijl heeft aangehouden die van haar zelf is en het daardoor voor mij niet gekunsteld aandoet. OK er blijven wat open einden, bijvoorbeeld:
- motieven achter de ontvoering, de kracht van de schrijfster is ook juist dat ze hier niet teveel op ingaat, je mag dat als lezer ook bedenken.
- de relatie van de hoofdinspecteur met een geestelijke, je zou willen als lezer dat dit wat wordt, echter nee, het blijft voor een deel bij een open einde. Misschien dat er een vervolg komt in een vierde boek over de hoofdinspecteur.
Tip, advies, lees ook eerst de eerste twee boeken over de hoofdinspecteur, dit boek is als het ware een vervolg op het tweede boek waarin ook een "open eind" was omdat de verdwijning van David Angus toen niet was opgelost.
Ik kijk uit naar een vierde boek over de hoofdinspecteur Simon, hopelijk komt dat gauw!