De personages komen tot leven

Antonio’s oog is het levensverhaal van Antonio Casagrande. Een leven met een moeizame start. Het is een verhaal over kansen, de kansen grijpen en veerkracht tegen de achtergrond van de geschiedenis van Italië.

Het noodlot is een belangrijk terugkerend thema in het boek. Hoeveel invloed heb je zelf op de weg die je aflegt in het leven? Hoe wordt je degene die bent? Dat Antonio gekozen wordt om assistent te worden van een fotograaf terwijl hij één blind oog heeft, bepaalt voor een groot deel zijn toekomst. Zijn leermeester leert hem niet alleen fotograferen maar ook het leven. Als Antonio later, zonder dat hij het wil, in situaties terecht komt die hem tegenstaan, besluit hij zijn eigen weg te kiezen.

De grote uitdaging die Antonio het hele boek blijft achtervolgen, is of hij wil weten wat de toekomst hem gaat brengen? Deze verhaallijn komt in het boek tot een spannend einde.

Allerlei markante figuren geven richting aan het leven van Antonio. Deze personages worden zeer goed beschreven en zorgen ervoor dat het boek tot leven komt. Eenmaal in het leven van Antonio blijft hij ook de rest van zijn leven loyaal aan ze. Tot de dood, in het geval van zijn leermeester.

Raffaella Romagnolo is een goede verhalenvertelster die heel beeldend kan schrijven. Dit zorgt ervoor dat je nieuwsgierig blijft naar het hele verhaal. Echter ik vind dat ze de historische elementen niet altijd op een vloeiende manier heeft weten te verweven in het verhaal. Het voelde soms als twee aparte verhaallijnen waarbij ik bij sommige passages het gevoel kreeg in een geschiedenisboek te zijn beland. Dit is echter een kleine kanttekening op een verder zeer aangenaam boek.