Uniek en prachtig!

Apeirogon: een vorm met een telbaar oneindig aantal zijden.

‘De Palestijn Bassam en de Israëliër Rami verliezen beide een dochter door oorlogsgeweld in het Palestijns-Israëlische conflict. Apeirogon vertelt hun verhaal, het verhaal van hun verschrikkelijke verlies, maar ook het verhaal van hun vriendschap en streven naar een oplossing in het conflict’.

‘Apeirogon’ is een boek waarvan ik er niet eerder één las. Het is uniek!
Het boek bestaat uit 1001 hoofdstukken. 1001 verhalen, flarden, citaten, herinneringen, als 1001 draadjes die samen een tapijt weven.
Het oneindige verlies van beide vaders, beide aan de andere kant van dit ingewikkelde conflict, kwam ongenadig bij mij binnen. Regelmatig zat ik met een knoop in mijn maag en moest ik naar adem happen om verder te kunnen lezen. Stoppen was echter geen optie. Ik werd zo in het boek gezogen dat ik niets anders kon dan doorlezen, zin na zin in me opnemend.

Naast het verdriet is er echter ook het verhaal van onvoorwaardelijke vriendschap en hun onvermoeibare strijd om er voor te zorgen dat er een einde moet komen aan dit voortdurende conflict. De actuele nieuwsberichten zeggen helaas genoeg.

Ik ben er nog stil van, van dit verhaal wat nog lang niet geëindigd is. Ik kan alleen maar zeggen: lees dit! Om te begrijpen en om niet te begrijpen. Maar op zijn minst om in te voelen. En omdat het boek prachtig is, prijswinnend prachtig in mijn ogen! Want ook dit boek staat op de longlist voor de Europese literatuurprijs. En verdient het zonder meer!