Nabrander

Dit boek ligt buiten mijn gebruikelijke leesgebied. Ik pakte het op omdat ik bewuster Nederlandse schrijvers wil lezen, en dan niet de ‘grote namen’ (die heb ik inmiddels losgelaten) en omdat ik Kim online tegenkwam tijdens een schrijfinspiratieweek. Eigenlijk gebeurt er weinig, en wat er gebeurt, gebeurt langzaam. Toch heb ik geen moment overwogen het weg te leggen. Je blijft nieuwsgierig naar de (publieke) geheimen van een kleine gemeenschap.
Als nerd kreeg ik kortsluiting van het door elkaar gebruiken van klaproos en papaver. Voor mij is de klaproos de rode bloem in de berm, de papaver de slaapbol, maar dat is bijzaak. De echte verrassing zit in de nabrander. Maanden na het lezen blijven de sfeer en de excentrieke personages me bij, en vooral meneer Jansen: de smaakmaker van dit boek.