Meeslepend!

Ok, het begin was zo niet mijn ding.
Het verhaal begint in 1904 als Nora en James (Jim) elkaar ontmoeten en het start nogal vulgair allemaal… Ik heb dit boek eerder dit jaar voor ongeveer 25% gelezen en heb het weggelegd. Tot een paar weken terug… Ik heb het boek weer opgepakt en zat er plots helemaal in. Vulgair blijft het wel op zijn tijd, maar nu kon ik het beter plaatsen. Het past ook wel bij hun relatie.

Wat een medelijden heb ik met Nora gehad, wat een onmogelijke man was James (Jim) Joyce. Haar doorzettingsvermogen is bewonderenswaardig hoor, ik denk niet dat ik het had volgehouden. Mede door zijn grillen en de psychische aandoening van hun dochter is het een meeslepend verhaal.

De schrijfstijl is goed en niet ingewikkeld. Soms poëtisch, vooral de brieven van Jim naar Nora zijn op z’n tijd pareltjes.

Het is niet echt een vrolijk verhaal, als gezin hebben ze nogal wat tegenslagen, maar het mooie van het verhaal is toch dat ze altijd samen blijven.

Ik ben blij dat ik het boek weer heb opgepakt en ik kan het boek aanraden aan mensen die op zijn tijd wel van een wat treurige, dramatische, maar mooie roman houden.