Huiveringwekkende acht dagen in mei

Zoveel nieuwe inzichten voor mij in deze interessante studie over de acht dagen in mei na de zelfgekozen dood van Adolf Hitler op 30 april 1945. Over de terechte Duitse angst voor het gevreesde Rode Leger. Met verkrachtingen en plunderingen. De vele zelfmoorden onder de nazileiding en hun families. De verschrikkelijke bombardementen op Duitse steden. Het verdringen van de Duitsers uit hun steden. De wraak van Polen en Russen van vijf tot zes jaar bezetting is onmetelijk groot.
De vluchtmarsen van vrouwen en kinderen, waarna de mannen hun stad moesten verdedigen, tegen beter weten in. De dodenmarsen vanuit de concentratiekampen. Het bloedbad op de Dam in Amsterdam terwijl de bevolking er groots de bevrijding en intocht van de Canadezen wil vieren.
Ook zo opmerkelijk: de Amerikaanse geallieerden die voordelen halen uit het binnenhalen van belangrijke nazi-wetenschappers (honderden). Ze meenamen naar Amerika en die daarmee een vrijbrief kregen door voor Amerika te gaan werken. Met Wernher von Braun (SS'er en Sturmbahnführer) als bekendste voorbeeld als raket-wetenschapper.
De vele lange zinnen met - voor de volledigheid - opsommingen van namen maakt dit verslag soms wat lastig leesbaar. Daartussendoor worden de gebeurtenissen vlot beschreven.
Kortom: een uitgebreide, knappe en openbarende studie van een huiveringwekkende week voor de Duitse bevolking.