Exotisch Delft

Een interessante en intelligente man. Met altijd een stevige en gefundeerde mening.
Als ik een boek lees van Abdolah dan verwacht ik inhoud die aan het denken zet. Over religie, filosofie en levenskunst. Abdolah zorgt voor een alternatieve kijk op de werkelijkheid vanuit zijn dubbele referentiekader. Ik verwacht in zijn sfeervolle verhalen vooral ondergedompeld te worden in een andere cultuur.
En daar gaat het mis met dit boek.

Er zijn verschillende verhaallijnen. Een vrouw die naar Nederland is gekomen op zoek naar de vader van haar kind, een juwelier die zijn vaderland verlaten heeft onder traumatische omstandigheden en een verhaallijn over vluchtelingen waarbij de connectie wordt gelegd met de Jodenvervolging in WOII.
Voor mijn gevoel zijn de verhaallijnen onvoldoende uitgediept waardoor ik uiteindelijk bij geen van die verhalen en de hoofdpersonen een connectie voel.
Wat ik vooral mis is het onderdompelen in die andere exotische cultuur.
En tja … dan moet ik het dus doen met Delft … ook mooi, maar zo mijlenver weg van mijn verwachtingspatroon. Jammer.

Nog een kanttekening: er staan een aantal slordige fouten in het boek en ik snap niet zo goed waar die vandaan komen. Bijvoorbeeld pagina 242 “Ernesto had met een afspraak gemaakt de oude archivaris om zijn geheim met hem te delen”. Hoe komt het woordje ‘met’ op die derde plek in plaats op plek zes? Erg vreemd. Zo zijn er mee rare zinnen en dat stoort mij nogal. Vooral bij zo’n goed schrijver als Abdolah.