Een kil verhaal dat je niet koud laat.

Sommige boeken trekken je meteen mee in een wereld waar je liever niet wil zijn, maar waar je toch niet uit kunt ontsnappen. As in de sneeuw van Oriana Ramunno is zo’n boek. Vanaf de eerste bladzijden voel je de kou, niet alleen van de winter in Auschwitz, maar ook van de harde werkelijkheid waarin het verhaal zich afspeelt. Toch is dit geen klassiek oorlogsverhaal dat enkel focust op gruwel. Het is ook een spannend en menselijk verhaal over keuzes, twijfel en moed.
Het verhaal begint met een mysterieuze gebeurtenis: de achtjarige Joodse gevangene Gioele Errera ontdekt het levenloze lichaam van een SS arts. Een moment dat meteen vragen oproept over wat er precies is gebeurd en waarom. Wanneer de Duitse criminoloog Hugo Fischer naar het kamp wordt gestuurd om de dood te onderzoeken, lijkt het in eerste instantie op een klassieke moordzaak. Maar al snel blijkt er veel meer aan de hand. Hugo vecht niet alleen tegen de ondoorgrondelijke gruwel van het kamp, maar ook tegen zijn eigen geheim. Hij lijdt aan een degeneratieve ziekte (MS) en zijn enige overlevingskans hangt af van het bewaren van zijn loyaliteit aan het regime.
Met de hulp van Gioele en een dappere verpleegster tast Hugo diep binnen het systeem van Auschwitz, waar medische experimenten en angstaanjagende praktijken aan de orde van de dag zijn. Terwijl hij aanwijzingen volgt en steeds meer ontdekt over het motief achter de moord, stuit hij ook op een geheim verzet binnen het kamp. Een netwerk van mensen dat, ondanks de dood en het lijden om hen heen, weigert hun menselijkheid op te geven.
Het bijzondere aan dit verhaal is niet alleen de spannende detectiveplot, maar ook de manier waarop Ramunno de personages neerzet. Hugo is geen klassieke held: hij twijfelt, worstelt en maakt keuzes die niet altijd vanzelfsprekend zijn. De aanwezigheid van Gioele en zijn perceptie van wat er gebeurt geven het boek een extra emotionele laag, waarin kleine momenten - een blik, een stil gebaar - meer zeggen dan woorden.
De schrijfstijl van Ramunno is beeldend en rustig, maar verliest nooit de spanning uit het oog. De sneeuw, de stilte en de dreiging vormen samen een beklemmende sfeer die je bijna kunt voelen. As in de sneeuw is geen boek dat je snel even uitleest, maar wel een boek dat blijft nazinderen. Het laat je nadenken over goed en kwaad en over hoe belangrijk het is om mens te blijven, zelfs wanneer alles daartegenin gaat.