Een reis om nooit te vergeten…

Ken je dat gevoel? Dat je een kinderboek leest en denkt: ‘Waar was jij toen ik zelf nog kind was?’ De wonderverteller is er zo één. Laat ik meteen duidelijk zijn: dit is geen boek dat enkel voor kinderen bedoeld is. Ook als volwassene heb ik hier intens van genoten samen met de leesclub van @lskindenjeugd.
Vanaf de eerste bladzijde word je meegezogen in een andere tijd. Alleen al de titel van het eerste hoofdstuk ‘Buitelzinnen’ maakt je nieuwsgierig. Wat zijn dat? Hoe klinken die? Je voelt meteen: hier gebeurt iets bijzonders met taal.
Voorin vind je een wereldkaart met de reisroutes van Marco Polo. Ik betrapte mezelf erop dat ik met mijn vinger de wegen volgde, van Genua tot de verste uithoeken van Azië. Het avontuur voelt zo tastbaar.
Marco is stoer, avontuurlijk en onbevreesd, maar Topina is minstens even indrukwekkend. Wat een inlevingsvermogen heeft dat meisje. Door haar ogen beleef je Marco’s verhalen nog intenser. Samen met haar droom je weg bij de avonturen die worden opgetekend door Rustichello.
En dan de illustraties van Djenné Fila: rijk, sfeervol en vol detail. Ze tillen het verhaal naar een nog hoger niveau. Dat dit boek werd bekroond met de Gouden Griffel én het Zilveren Penseel, voelt dan ook meer dan verdiend. Tekst en beeld versterken elkaar op een prachtige manier.
Wat ik misschien nog het knapst vind: dit boek weet lezers van alle leeftijden te boeien. Het is avontuurlijk, rijk aan taal, inspirerend én ondertussen leer je ook spelenderwijs bij. Een boek om in te verdwijnen, om opnieuw vast te nemen en om door te geven.