Een boek vol emoties, een boek die je bijblijft…

Je leest het boek in drie verschillende tijdsperspectieve Tijdens het lezen switch je continu tussen deze drie tijden.

Vijftien jaar geleden ontmoette Catherine de liefde van haar leven. Samen met Lucien had ze een mooie tijd tot ze op een ochtend zonder een woord te zeggen vertrok.

In het heden ligt Catherine in het ziekenhuis omdat ze iets traumatisch heeft meegemaakt waardoor ze niet kan of wil spreken. De artsen zeggen dat de enige weg vooruit is om haar verleden onder ogen te zien. Het is ontzettend mooi omschreven wat ze denkt tijdens haar stilte.

Verder lees je ook wat er 4 maanden voor het heden is gebeurd. Catherine is getrouwd met Sam en ze hebben samen 2 kinderen. Wanneer ze onverwachts weer met Lucien in contact komt, komen de herinneringen van vijftien jaar geleden weer terug.

Meteen na het eerste hoofdstuk was ik meteen nieuwsgierig en ik zat gelijk in het verhaal. Ze omschrijft heel mooi alle emoties. Je voelt deze bij alle personage en kunt ook echt mee leven met de (meeste) personages. Het boek was voor mij wel al snel voorspelbaar, maar aangezien het geen thriller is maar een roman stoort dit niet.

Het boek kent enkele pittige thema’s, maar ondanks dat voelt het boek niet zwaar.

Kortom:
Eén boek vol emoties, een boek wat je bijblijft