De val van de Koning: Sterk maar niet helemaal mijn verhaal

De val van de koning van Jeroen Windmeijer is een boek dat je pakt met hoge verwachtingen, vooral als je houdt van historische fictie met een flinke dosis menselijke drama’s. En ja, het boek heeft zeker zijn sterke punten, maar het liet mij ook met een paar vraagtekens achter.
Bobbi: het juweeltje van het verhaal
Laten we beginnen met het hoogtepunt: Bobbi. Wat een personage! Windmeijer heeft hier echt een karakter neergezet dat levensecht aanvoelt, met al haar twijfels, ambities en kwetsbaarheden en een enorm beladen verleden. Bobbi’s ontwikkeling is geladen met nuance en diepgang, en het is duidelijk dat de auteur hier veel zorg en aandacht aan heeft besteed. Ik kon me goed inleven in haar worsteling en zijn keuzes voelden authentiek. Als het hele boek zo was geweest, had ik nu vijf sterren staan typen.
Victor en Hester: een verhaallijn die niet helemaal landt
Maar dan… Victor en Hester. Oh, Victor en Hester. Ik snap dat de auteur wilde laten zien hoe de val van de koning verschillende levens beïnvloedt, maar deze verhaallijn voelde voor mij als een zijpad dat nergens echt heen ging. Het voegde weinig toe aan het hoofdverhaal en soms had ik het gevoel dat ik door een andere roman bladerde. Ik betrapte mezelf erop dat ik die pagina’s wat sneller omsloeg, in de hoop weer bij Bobbi uit te komen.
Het einde: een sprint naar de finish
En dan het einde. Ik weet niet hoe het bij jou was, maar ik had het gevoel dat Windmeijer opeens doorhad dat hij tegen de deadline aan zat en besloten had om alles in een paar hoofdstukken af te ronden. Het voelde afgeraffeld, alsof er nog een paar belangrijke scènes mistten om alles goed te laten landen. Ik zat met een lichte vorm van ‘is dit het al?’-syndroom en dat is jammer, want het boek had zoveel potentie.
Conclusie: de moeite waard, maar niet perfect
Kortom: De val van de koning is een boek met sterke momenten en een personage (Bobbi!) dat je bijblijft. Maar de overbodige verhaallijnen en het haastige einde maken dat het net niet het meesterwerk wordt dat het had kunnen zijn. Als je van historische fictie houdt, is het zeker de moeite waard.
Mijn score: 3,5 sterren – met een extra halve ster voor Bobbi, die het echt verdient.

Heb jij het boek ook gelezen? Wat vond jij van het einde? En ben ik de enige die Victor en Hester een beetje overbodig vond?