Mijn trillerhart veroverd door een cornwell romantiek

Als fervent lezer van Scandinavische thrillers, denk ik normaal gesproken in termen van 'hoeveel lijkzakken passen er in een Volvo' en 'wanneer komt de volgende duistere plotwending?'. Mijn boekenplank puilt uit van de Scandinavische trillers.

Op de uitdaging van Esther Stui zelf, om eens buiten mijn normale genre te lezen, ben ik in gegaan. Ik heb er geen moment spijt van gehad. De boeken van deze auteur staan als enige andere boeken in mijn boekenlijst.

En toen kwam er weer een nieuw boek; Holywell Bay En ik geef toe: ik ben gesmolten. Vanaf de eerste bladzijde werd ik niet geconfronteerd met een seriemoordenaar, maar met de heerlijke, zonnige charme van Cornwall en zijn inwoners. Wie had gedacht dat mijn thrillerhart zo'n uitstapje kon waarderen? Dit is het perfecte boek om bij weg te dromen, vooral nu ik na het lezen spontaan mijn paspoort en een koffer wilde pakken om de eerste de beste trein naar deze magische plek te nemen!

De personages in dit boek zijn zó levensecht en sympathiek dat ik bijna vergat dat ze geen alibi hoefden te hebben. Esther Stui heeft een gave om figuren te creëren die je meteen in je hart sluit. Ines, onze hoofdpersoon, voelde als een vriendin met wie ik direct een kop thee wilde drinken (en ja, ik voelde elke traan die over haar wangen stroomde, tot het punt dat mijn eigen wangen ook nat waren). Ik leefde zó mee met haar worstelingen en haar zoektocht naar een nieuw begin, dat mijn innerlijke rechercheur even met pensioen ging. En de lokale bewoners? Die zijn zo kleurrijk en hartverwarmend dat je ze direct wilt adopteren. Geen moordmysteries hier,( misschien alleen in gedachten vanwege personages die anderen kwaad doen) maar alleen pure, onvervalste menselijke interactie die me totaal in de greep hield.

Esther Stui schildert een zeer levendig beeld van de kliffen, de wilde stranden en de gezellige dorpjes dat ik bijna de zilte zeelucht rook en de meeuwen boven mijn hoofd hoorde krijsen. Ik begon serieus te overwegen om mijn zoektocht naar de volgende Scandinavische thriller te pauzeren en in plaats daarvan de eerstvolgende vlucht naar Newquay te boeken. Want eerlijk is eerlijk, na het lezen van dit boek snap ik waarom Ines erheen wilde vluchten.

Hoewel dit boek een heerlijk lichte toon heeft, schuwt Esther Stui zeker niet om ook diepere thema's aan te snijden. Het gaat over loslaten, opnieuw beginnen, vriendschap en natuurlijk de liefde. En ja, ik geef toe: er waren momenten dat mijn eigen ogen vochtig werden. Tot 2 keer aan toe liepen de tranen over mijn wangen. Je kunt niet anders als meeleven en voelen met de personages. De romantiek is oprecht en geloofwaardig, zonder flauwe clichés. Het is een verhaal dat je hart verwarmt en je met een glimlach op je gezicht achterlaat, zelfs al heb je tussendoor misschien wat traantjes weggepinkt. Mijn thrillerhart heeft er een beetje roze pluizigheid bij gekregen.

Mijn oprechte conclusie is dan ook: Zelfs een Thrillerjunkie Smelt voor Holywell Bay! Het boek
is echt een absolute aanrader voor iedereen die even wil ontsnappen aan de dagelijkse realiteit. En geloof me, als een doorwinterde thrillerlezer die normaal gesproken alleen de echte donkere kant van het leven opzoekt, dan weet ik waarover ik praat. Dit boek bewijst dat een goed geschreven verhaal met sterke personages je altijd kan boeien en raken, tot in het diepst van je ziel. Het is een boek dat je omarmt en je even laat verdwijnen in een wereld vol schoonheid, emotie en hoop. Esther Stui heeft een prachtige roman geschreven die nog lang bij je zal blijven. Dus, pak een kop thee, kruip onder een dekentje, en laat je meevoeren naar het betoverende Holywell Bay. En misschien, heel misschien, pak je daarna ook je paspoort... Je zult er geen spijt van krijgen!