Lezersrecensie
De helende kracht van literatuur in een rustig kabbelend Parijs
Waan je in het betoverende Parijs met deze avontuurlijke roman over de helende kracht van verhalen, vriendschap en innerlijke moed.
Jean Perdu is terug in Parijs met zijn drijvende boekwinkel. Aan boord van zijn literaire apotheek volgt hij nog altijd zijn roeping: mensen en boeken samenbrengen, in de vaste overtuiging dat elk verdriet van hart of ziel verzacht kan worden door het juiste verhaal. Wanneer op een dag de twaalfjarige Françoise aan dek verschijnt, raakt Jean betrokken bij haar missie: het verzet tegen boekverboden en censuur.
Mijn ervaring:
Een poëtische, meeslepende en liefdevolle roman over de noodzaak van verhalen en boeken. Nina George heeft een toegankelijke, warme schrijfstijl met een lichte poëtische ondertoon. Ze neemt bewust de tijd voor sfeer en setting, waardoor het verhaal zich rustig en verhalend ontvouwt. Dit is een boek waarvoor je de tijd moet nemen: het tempo is gestaag en kalm. Persoonlijk was dat even wennen, zeker omdat ik net uit een actievolle thriller kwam. Toch werkt die traagheid uiteindelijk rustgevend en troostrijk, mits je je als lezer overgeeft aan het ritme van het verhaal.
In de roman komen diverse intrigerende en complexe personages voorbij. Jean Perdu is ouder, bedachtzaam en psychologisch gelaagd. Zijn geloof in de helende kracht van literatuur maskeert twijfel, vermoeidheid en een diepe behoefte aan betekenis. De jonge Françoise vormt een sterke en boeiende tegenstem: scherp, idealistisch en tegelijkertijd kwetsbaar. De dynamiek tussen hen voelt oprecht; ze spiegelen elkaar in moed en angsten, wat het verhaal extra emotionele diepgang geeft.
De opbouw is kabbelend en rustig, wat goed past bij het soort verhaal dat George wil vertellen. Toch merkte ik dat ik soms moeite moest doen om mijn aandacht erbij te houden. Tegelijkertijd raken de thema’s censuur, vrijheid van denken, vriendschap en innerlijke moed steeds duidelijker verweven in de ontmoetingen en gedachten van de personages. Uiteindelijk vallen deze lijnen samen in één heldere en betekenisvolle boodschap.
De verhalenfluisteraar van Parijs is een warm, licht poëtisch en liefdevolle roman waarin de noodzaak van verhalen en boeken op rustige wijze aan bod komt. Aan de hand van twee tegenpolen als hoofdpersonages en gedachten en ontmoetingen die er volgen weet Nina het boek met een mooie en heldere boodschap af te sluiten.
Jean Perdu is terug in Parijs met zijn drijvende boekwinkel. Aan boord van zijn literaire apotheek volgt hij nog altijd zijn roeping: mensen en boeken samenbrengen, in de vaste overtuiging dat elk verdriet van hart of ziel verzacht kan worden door het juiste verhaal. Wanneer op een dag de twaalfjarige Françoise aan dek verschijnt, raakt Jean betrokken bij haar missie: het verzet tegen boekverboden en censuur.
Mijn ervaring:
Een poëtische, meeslepende en liefdevolle roman over de noodzaak van verhalen en boeken. Nina George heeft een toegankelijke, warme schrijfstijl met een lichte poëtische ondertoon. Ze neemt bewust de tijd voor sfeer en setting, waardoor het verhaal zich rustig en verhalend ontvouwt. Dit is een boek waarvoor je de tijd moet nemen: het tempo is gestaag en kalm. Persoonlijk was dat even wennen, zeker omdat ik net uit een actievolle thriller kwam. Toch werkt die traagheid uiteindelijk rustgevend en troostrijk, mits je je als lezer overgeeft aan het ritme van het verhaal.
In de roman komen diverse intrigerende en complexe personages voorbij. Jean Perdu is ouder, bedachtzaam en psychologisch gelaagd. Zijn geloof in de helende kracht van literatuur maskeert twijfel, vermoeidheid en een diepe behoefte aan betekenis. De jonge Françoise vormt een sterke en boeiende tegenstem: scherp, idealistisch en tegelijkertijd kwetsbaar. De dynamiek tussen hen voelt oprecht; ze spiegelen elkaar in moed en angsten, wat het verhaal extra emotionele diepgang geeft.
De opbouw is kabbelend en rustig, wat goed past bij het soort verhaal dat George wil vertellen. Toch merkte ik dat ik soms moeite moest doen om mijn aandacht erbij te houden. Tegelijkertijd raken de thema’s censuur, vrijheid van denken, vriendschap en innerlijke moed steeds duidelijker verweven in de ontmoetingen en gedachten van de personages. Uiteindelijk vallen deze lijnen samen in één heldere en betekenisvolle boodschap.
De verhalenfluisteraar van Parijs is een warm, licht poëtisch en liefdevolle roman waarin de noodzaak van verhalen en boeken op rustige wijze aan bod komt. Aan de hand van twee tegenpolen als hoofdpersonages en gedachten en ontmoetingen die er volgen weet Nina het boek met een mooie en heldere boodschap af te sluiten.
1
Reageer op deze recensie
Meer recensies van KimCoenen85
Gesponsord
Eén wens. Twee levens. Een onvergetelijke vriendschap. Schrijf je nu in voor de Hebban Leesclub.
Een hilarische en spannende donkere romcom met een bloederig randje.
In Broers laat Carolijn Visser via haar familieverhaal zien hoe kunstenaars de behoudende naoorlogse sfeer doorbraken. Lees hier over het Mezza Boek van de Maand.
