Maakt nieuwsgierig

Een boek wat je pakt. Je kunt het niet in één adem uitlezen, daar is het te dik voor (414 blz.)
Maar zodra je er weer in begint, zit je er meteen weer in.
Het is onderhoudend geschreven, niet echt moeilijke zinnen maar wel soms een moeilijk, niet vaak gebruikt woord ertussen. Ook komen er typisch Amerikaanse situaties in voor.
Het speelt in deze tijd (Trump – plasticsoep) waarin de hoofdpersonen mannen op leeftijd zijn, maar ook in de tijd van hun jeugd (hun gezinssituatie) en hun studententijd (dienstplichtloting Vietnam oorlog.)
Thema’s zijn: afzetten tegen de gevestigde orde - (gedeeltelijk) gevormd door je afkomst -vriendschap - eerste verliefdheid – ouder worden
Als lezer leer je steeds meer over de drie inmiddels oudere mannen. En zij leren elkaar ook steeds beter kennen. Na hun studententijd en hun gezamenlijk weekendje weg, hebben zij elkaar uit het oog verloren. Maar iedereen denkt nog regelmatig aan Jacy.
Wat is er met haar gebeurd? Wie is er voor verantwoordelijk?
Hoe goed kennen zij Jacy en elkaar eigenlijk?
Richard Rosso maakt je heel nieuwsgierig, maar schrijft ook over liefde en tal van filosofische gedachten passeren de revue.
Liedjes spelen ook een rol in het verhaal:
“Miss Anatomic Bomb” The Killers
“Nutbush City Limits” Bob Seger / Ike en Tina Turner
“Chances are” Johnney Mathis (blz 205)