Zoektocht: Wie ben ik, waar hoor ik thuis?

In het boek Naschokken (350 bladzijdes) beschrijft Nadia Owusu haar memoires van haar geboorte tot ongeveer haar 29 ste levensjaar. De hoofdstukken zijn niet helemaal chronologisch gerangschikt.
Er zijn ook korte hoofdstukken over allerlei eigenschappen van aardbevingsverschijnselen.
Deze aardbevingen spelen een belangrijke rol in haar lichaam, alsof zij een seismograaf ingebouwd heeft. Ze heeft letterlijk en figuurlijk aardbevingsverschijnselen meegemaakt.
In het voorwoord vertelt Nadia dat ze naar waarheid schrijft, maar dat haar geheugen onderhevig is aan vlagen van verbeeldingskracht. Anderen kunnen zich de gebeurtenissen anders herinneren.
Ze wendt zich rechtstreeks tot de lezer en vertelt haar verhaal.
Sommige hoofdstukken ( aardbeving, registratieformulier) zijn zakelijk geschreven.
Nadia heeft in veel verschillende landen gewoond, maar nergens voelde ze zich echt thuis.
In Ghana het land van haar vader, behoorde ze tot de elite, in de ommuurde leefgemeenschap van de VN werd ze (redelijk) beschermd en genoot ze alle voorrechten van de Westerse maatschappij, in Engeland was ze niet echt zwart, maar zeker niet wit. Ect.
De enige plek waar ze zich echt thuis bij voelde, was bij haar vader.
De hoofdthema’s zijn identiteit, familie en verbondenheid.
Het is geen boek waar je blij van wordt.
Maar het is wel heel goed geschreven en het verruimt je blik op de wereld.
Niet alleen door de historie van verschillende landen en volkeren, maar ook door de gevoelens van mensen en wat voor impact het kan hebben als mensen ontworteld zijn.
Het zou op de literatuurlijst van opleidingen voor sociale beroepen zeker niet misstaan.