Een roman die je niet onberoerd laat

Als een verhaal over kanker gaat, kun je er amen op zeggen dat het (nogal) heftig is. In dit geval is het tenminste wel zo. En omdat Karen zo veel gevoel en inlevingsvermogen legt in wat ze vertelt – ze verstaat de (schrijf)kunst om je recht in je hart te raken – moet je tijdens het lezen regelmatig even slikken. Maar gelukkig zijn als tegenwicht van alles wat te maken heeft met de vreselijke ziekte de vaste Kingsbury-ingrediënten, waaronder ‘geloof’, ‘echte liefde’ en ‘familie’, aanwezig. Net als de vertrouwde boodschap: dat God in de donkere dagen van het leven – als alles voor je gevoel verkeerd gaat, angst je in zijn greep houdt en niet meer goed lijkt te komen – je geluk voor ogen heeft, níét je ongeluk. Want daardoor voert niet de wanhoop de boventoon in deze roman, maar de hoop. ‘Waar ik voor leef’ is een roman vol emotie, Evangelie en lichtpuntjes die je niet onberoerd laat. En voor wie daarvan houdt, is hij dan ook echt een leestip.