Zonder woorden komt niemand thuis, van Nelleke Noordervliet

Ik heb het met veel plezier gelezen, het taalgebruik is heel mooi en ik houd van die beschrijvingen van de natuur. Het taalgebruik is ontroerend, beeldspraak vond ik rijk en indrukwekkend. zoals over een vioolconcert van Philip Glass: "Het ritmische eerste deel roffelde de nacht wakker. Het tweede elegische deel druppelde binnen in de haarvaten van het gras en de harde schors van de bomen, rimpelde onder het oppervlak van het water, schoof een sluier voor de maan."
Ik vind de psychologische ontvouwing wat vreemd, mis hier en daar toch het inleven en houd niet van de opdringerige aspecten van de hoofdpersoon. Maar dat laatste zegt natuurlijk niets over de kwaliteit van het boek.