Een kennismaking met Tara Linders en Diego Martinez

Journaliste Tara Linders vertrekt voor een reportage naar het zonovergoten Aruba. Het motto van het eiland: one happy island, gaat niet op wanneer er zich illustere zaken af blijken te spelen.

Nathalie Pagie heeft zich in dit boek gewaagd aan een nieuwe serie met twee journalisten in de hoofdrol: Tara Linders en Diego Martinez. Tara is een eigenzinnige, maar uitstekende journaliste. Ze leidt haar eigen bescheiden leventje samen met hond Huub. Haar verleden heeft ervoor gezorgd dat zij zich houding weet te geven tegenover lastige situaties. Haar collega is van Mexicaanse afkomst en woont samen met zijn vrouw en twee kinderen. De atletische Diego voelt zich verantwoordelijk voor Tara en haar resultaten.

Pagie schrijft met een vlotte pen, wat ervoor zorgt dat je het boek moeilijk weg kunt leggen. Ze bouwt het verhaal goed op en zorgt niet voor onnodige 'stiltes'. De dagboekfragmenten die verspreid zijn over het boek geven het verhaal meer kleur en zorgden voor een spannende ontknoping!

Zoals de kaft van het boek aangeeft, moet het boek een literaire thriller voorstellen. Als ervaren thrillerlezer heb ik gemerkt dat er een aantal zaken ontbreken om het echt een literaire thriller te noemen. Zo wordt het verhaal niet dusdanig correct uitgewerkt en ontbrak er voor mij wat diepgang in de bijpersonages.
Wel heb ik het boek als zeer prettig te lezen ervaren! De hoofdpersonages zijn uitstekend uitgewerkt en ze blijven je bij. Ook is het boek een fijn tussendoortje om een middag in de zon door te brengen.

Voor de reisfanaten onder ons, het boek laat verschillende kanten van Aruba zien: van de luxueuze hotels aan Palm Beach tot aan de achterstandswijken in het binnenland. Pagie geeft lezers een mooie indruk van het eilandleven.
Het volgende boek met Tara en Diego in de hoofdrol, Casa Familia, staat zeker op mijn lijstje! Ik kan niet wachten op een volgend verhaal met Tara en Diego.

Conclusie: een fijn zomerverhaal voor een relaxt middagje lezen! Drie sterren omdat er voor mij iets te veel slordigheden in zaten.