Vrouwelijke Jan Cremer?

Heb t boek vandaag uitgelezen en moet er een beetje van bijkomen: de intensiviteit; boosheid; het taalgebruik en de grofheid. Ik moest regelmatig denken aan "Ik Jan Cremer". Ook dat boek kreeg veel weerstand en dat las ik hier in de recensies ook terug. Het boek roept veel op: ik vond het soms erg mooi, je voelt de kracht die er achter zit, de noodzaak om te verzetten en te schrijven, en soms raar, verrassend of irritant door het taalgebruik. Ben blij dat ik t gelezen heb en ben wel benieuwd naar een vervolg.