Een echte McFadden, niet haar beste boek!

Voor het eerst deed ik mee aan de leesclub van @ilonaslevenbijls. Wat een ontzettend leuke ervaring was dat!

Het boek was weer een echte ‘McFadden’, ik heb de boeken die in het Nederlands vertaald zijn bijna allemaal gelezen. Wel moet ik zeggen dat ik dit boek traag op gang vond komen. Het duurde best een poos voordat ik echt in het verhaal zat en er wat diepgang kwam. Wat mij betreft is het verhaal eerst wat oppervlakkig over hoe het leven is van Debbie Mullen; een columniste en tevens moeder van 2 puberdochters met een passie voor tuinieren. Ik denk dat de schrijfster deze aanloop heeft bedacht om je eerst een bepaald beeld van Debbie te geven. Pas later in het verhaal kom je meer te weten over wie Debbie echt is en door wie en wat ze is gevormd tot wie ze nu is.

Het einde bevat (zoals ik ben gewend van McFadden) weer een enorme twist. Soms vind ik die in haar boeken voorspelbaar worden, mogelijk ook doordat ik er al veel heb gelezen… maar deze had ik vooraf echt niet voorzien!

Door dit boek kan ik nooit meer normaal naar een tuin vol klaprozen kijken.