Niet meer weg te leggen

In slechts 1,5 dag heb ik het boek uitgelezen. Het boek was gewoon niet weg te leggen.

In de eerste paar hoofdstukken leer je de diverse personages kennen. Het boek wordt vanuit twee perspectieven geschreven, de 18-jarige Geschiedenisstudente Fee en de dagboeken van Bas.

Het personage Fee snoept graag en weegt naar eigen zeggen wat kilo’s te veel. Dit komt regelmatig voor in het boek. In eerste instantie lijkt dit overbodige informatie, maar op het einde blijkt dat hier niet zomaar voor gekozen is.

Het boek is opgebouwd uit korte hoofdstukken waardoor het snel wegleest.

Vanaf hoofdstuk 5 komt de vaart er al in en kun je niet meer stoppen met lezen.

Fee is nieuwsgierig naar het familiegeheim en gaat op onderzoek uit. Ze blijft graven in het verleden en ontdekt steeds meer. Haar vrienden gaan haar hierbij helpen, omdat het niet geheel ongevaarlijk is. Het geheim blijkt echter veel complexer dan in eerste instantie gedacht.

Zodra je denkt te snappen hoe het verhaal in elkaar zit, blijkt het toch weer anders te gaan. Deze wendingen in het verhaal zorgen ervoor dat de spanning blijft.