Gelaagde mysteries

Layers gaat over Dorian, een jongen die van huis is weggelopen en op straat leeft. Alles gaat relatief goed tot hij op een dag wakker wordt naast een doodgestoken zwerver waar hij de dag ervoor nog ruzie mee had. De zwerver is doodgestoken met Dorians mes, maar Dorian zelf herinnert zicht niet wat er is gebeurd. Gelukkig voor hem komt er een persoon langs die hem meeneemt naar een onbekende villa. Daar ontfermt een rijke weldoener zich over hem. Hij is er niet de enige dakloze jongere die er tehuis krijgt, nog tientallen anderen krijgen er eten, onderwijs en kleren. Het enige wat ze moeten doen is af en toe een opdracht uitvoeren. Als een van de opdrachten misloopt beginnen de mysteries op te bouwen.
Layers kan niet tippen aan Erebos of Saeculum, twee andere thrillers van Ursula Poznanski. Dit betekent niet dat Layers een slecht boek is, want dat is het zeker niet. Het haalt gewoon het niveau van spanning en mysterie niet van die boeken. Als je deze boeken eerst hebt gelezen en je verwacht hetzelfde niveau omdat het van dezelfde auteur is, zal je teleurgesteld worden. Maar als je een thriller wil lezen met veel mysterie en onopgeloste vragen is dit boek zeker een goede keuze.
Wat het wat minder maakt is deels doordat na het mislopen van de opdracht het boek vaak in herhaling valt. Het verhaal wordt wel verder opgebouwd en er komen steeds meer onopgeloste vragen. Deze herhaling komt echter doordat de gebeurtenissen in het middenstuk van het boek erg op elkaar lijken. Ze zijn nooit hellemaal hetzelfde waardoor het mysterie verder opbouwt, maar doordat ze zo op elkaar lijken kan het wat langdradig worden na een tijd. Met andere woorden: er is te weinig variatie. Het beste deel van het boek is het slot. Al het mysterie wordt dan verklaard en alles valt op een ingenieuze wijze op zijn plaats. Het geeft je een andere kijk op alle gebeurtenissen die voor afkwamen in het boek. Hier wordt dan ook de titel Layers duidelijk, hoewel je wel al hints krijgt eerder in het boek. Deze ontknoping is wat het boek het waard maakt om het te lezen. De oplossing van de opgebouwde problemen was dan wel weer wat oppervlakkig en kort, wat een beetje voor een anticlimax zorgt.
De karakters van de personages in het boek springen er niet echt uit. Er is weinig sprake van extraordinaire persoonlijkheden of karakter ontwikkeling. Dit is echter geen groot probleem omdat de focus van het boek vooral op de plot ligt. Zo zal je ook niet snel je niet in een karakter kunnen vinden en kan je volledig focussen op de verhaallijn. Als liever boeken leest met sterke en aparte persoonlijkheden en een focus op de karakters kan dit je misschien wel tegenstaan.
Door de korte hoofdstukken en de vloeiende schrijfstijl leest het boek wel erg vlot. Het is niet vaak te beschrijvend, want dat zou voor een stroevere leeservaring zorgen. Enkel door de kleine afwisseling in het middenstuk zou het kunnen dat het boek trager leest. Voor de rest geraak je zonder veel moeite door de 370 pagina’s.

Als er iets meer variatie was in het middenstuk en de climax wat meer uitgewerkt was zou dit een uitstekend boek zijn. Deze variatie in dit ingenieus opgebouwde plot krijgen is echter moeilijk, en met meer afwisseling zou deze waarschijnlijk een groot deel van haar kwaliteit en complexiteit verliezen. Dit zou jammer zijn aangezien de ontknoping het beste deel is van het boek. Layers is aan te raden voor mensen die houden van mysteries te ontrafelen en van goed samengestelde verhalen houden.