Een vertederend jeugdboek

Toen ik Een rimpel in de tijd in de brochure van uitgeverij Luitingh Sijthoff ontdekte, besloot ik dat het hoog tijd werd om deze fantasyklassieker te lezen. Bovendien had ik al met een vriendin een filmdate gepland - voordat bekend werd dat de film in Nederland en België niet in de zalen getoond zal worden. Ik begon dan ook met veel enthousiasme aan het boek van Madeleine L'Engle.

De vader van Meg doet onderzoek naar tijdreizen, maar dan verdwijnt hij plotseling. Samen met haar broertje Charles Wallace en hun vriend Calvin reist Meg door tijd en ruimte naar verre planeten om hem te zoeken. Voor ze het weten raken de kinderen verstrikt in een strijd tegen het Ding, dat zijn duistere schaduw over het hele universum werpt. Meg moet haar broertje redden uit de handen van het Kwaad en tegelijkertijd moet ze haar vader vinden.

Ik vond Een rimpel in de tijd een erg vertederend jeugdboek. Meg is een schattig personage en datzelfde geldt voor haar broertje Charles Wallace en hun vriend Calvin. Charles Wallace is heel wijs voor zijn leeftijd, maar weet dat goed te verstoppen voor de buitenwereld. Veel mensen beweren dat er 'een steekje los zit bij hem', omdat hij in het bijzijn van buitenstaanders meestal niet praat.

Daarnaast vind je in Een rimpel in de tijd een aantal bijzondere wezens en personages zoals mevrouw Wazda, mevrouw Wiedan en mevrouw Wellek. Deze vrouwen geven soms erg interessante quotes, al grenzen deze wel aan het belerende / iets te spirituele wat mij betreft.

Eerlijk gezegd vond ik het einde van het boek een beetje tegenvallen, omdat het verhaal erg abrupt tot een einde kwam. Helemaal overdonderd was ik helaas niet door dit boek en eerlijk gezegd maakte het verhaal me niet erg nieuwsgierig naar de verfilming.

Ik vond Een rimpel in de tijd, over een meisje dat naar andere dimensies / planeten reist om haar vader te redden, een erg vertederend jeugdboek. De bijzondere wezens en interessante quotes maakten het boek fijn om te lezen. Het verhaal kwam echter wel wat abrupt tot een einde en helemaal overdonderd was ik helaas niet.

Deze recensie verscheen ook op Oog op de Toekomst.