Lezersrecensie
Een boek voor tussendoor
Dwaalspoor vertelt het verhaal van Silvia Mulder en haar echtgenoot Vincent, een bekende zakenman. Silvia en Vincent zijn getrouwd, maar leven als vrienden met elkaar in een huwelijk dat binnenkort ontbonden zal worden. Tijdens een vakantie in het door hun zo geliefde Zwarte Woud komt Vincent om het leven wanneer hij tijdens het mountainbiken in een ravijn valt. Zijn dood lijkt in eerste instantie een noodlottig ongeval, maar wanneer er op dezelfde plek het lichaam van een verwonde vrouw wordt gevonden ontstaan er twijfels bij de politie. Ze starten een onderzoek naar de verdachte omstandigheden rondom de dood van Vincent en al snel wijst dat onderzoek in de richting van Silvia. Velen beweren dat ze baat had bij zijn dood, vanwege de verkregen erfenis. Silvia blijft volhouden dat ze er niks mee te maken heeft, maar wordt ondertussen ook geplaagd door bedreigingen en vreemde gebeurtenissen in haar leven. Uiteindelijk start ze, samen met juriste Lauren Martens, haar eigen onderzoek en keert ze terug naar de plek des onheils die ook deze keer weinig goeds in petto heeft voor haar.
De vlotte schrijfstijl van Suzanne Vermeer zorgt er ook in Dwaalspoor weer voor dat het boek gemakkelijk leest. Dit, in combinatie met de lengte van het boek, zorgen ervoor dat dit boek geschikt is om tussendoor te lezen.
Het verhaal wordt vanuit het perspectief van Silvia geschreven en de lezer krijgt een kijkje in haar leven en gedachtes. Helaas mist hierbij enige diepgang, waardoor je haar, en de overige personages, slechts oppervlakkig leert kennen.
De inleiding zorgt ervoor dat de lezer geboeid raakt en nieuwsgierig wordt naar de afloop van het verhaal. Helaas blijft de daarvoor benodigde spanning in de rest van het boek uit, waardoor het verhaal niet zo pakkend is als andere boeken van de schrijver. Het einde bevat tot slot helaas ook geen opvallende plottwist, maar voelt enigszins voorspelbaar en abrupt aan.
Kortom, Dwaalspoor is een boek dat gemakkelijk tussendoor te lezen is maar de diepgang en spanning mist om écht geboeid op het puntje van je stoel te zitten.