Recensie Huis van stilte

Ik wilde Huis Van Stilte eigenlijk al bijna twee jaar lezen, sinds ik het een keer samen met een vriendin was tegengekomen in de boekhandel. Maar op de een of andere manier kwam er altijd iets tussen en had ik het boek nog steeds niet gelezen. Toen ik het laatst weer eens tegenkwam, heb ik het toch maar eens mee genomen, ookal zijn er van Sabine Thiesler ondertussen meer boeken uitgekomen. In het verhaal wordt Sarah vermoord, een Duitse in Italie wonende vrouw. Het verhaal speelt zich daarna grotendeels af voor de moord. Het begint, chronologisch gezien dan, bijna twintig jaar eerder, toen Sarah haar eerste man ontvluchtte en met Romano naar Italie vertrok. Het verhaal daarna is een terugkerende slechte samenloop van omstandigheden. Verschillende figuren uit de familie vond ik persoonlijk verschrikkelijk onsympathiek overkomen, maar op de een of andere manier bedorf dat mijn leesplezier niet en kon ik me er zelfs hier en daar over opwinden. De schrijfstijl leest makkelijk, ik vond dat er een goede verhouding tussen gesprek en details was. Het is dus best een aanrader, zeker voor wie gewend is aan Duitse thrillers, maar wie een hekel heeft aan een beetje veel toevalligheden kan dit boek misschien beter links laten liggen.