Voor altijd bij mij

Parijs, 1942. Annabel Clement was geboren om te stelen, als afstammeling van Robin Hood steelt haar familie al eeuwenlang van slechte mensen en geeft aan hen die het verdienen. Terwijl de nazi’s razzia’s organiseren en Joden naar concentratiekampen sturen, ontvreemd Annabel juwelen van de nazi’s om de activiteiten van het verzet te kunnen betalen. Wanneer ze de tweelingarmband van haar Joodse vriendin Hélène wilt terugpakken van een Duitse commandant, gaat het mis.

Boston, 2018. De tachtigjarige Colette, de dochter van Annabel, heeft de familietraditie voortgezet. Met de opbrengsten van de gestolen juwelen heeft ze het centrum van Holocaust educatie in Boston opgericht. Ze rouwt nog steeds om het verlies van haar moeder en zusje, hierdoor is ze vastberaden om de tweelingarmband van haar moeders vriendin terug te vinden. Wanneer een deel hiervan eindelijk opduikt in het Boston Diamond Museum, hoopt ze eindelijk antwoorden – en gerechtigheid – te vinden voor wat er met haar familie is gebeurd.

‘Voor Altijd bij Mij’ is zo’n boek waar je volledig in word gezogen. Door de vlotte schrijfstijl van Kristin Harmel leest het boek, ondanks de zware onderwerpen, makkelijk weg. Kristin weet de twee verhaallijnen moeiteloos in elkaar te weven. Hoe verder je in het boek komt hoe meer de verhalen van Annabel en Colette samen komen.

Ik heb genoten van dit bijzondere verhaal, wat voor mijn gevoel erg authentiek voelde. Alleen het einde was niet geloofwaardig, teveel toevalligheden die veel weg hebben van een soap. Toch stoorde het me minimaal, ik vind het namelijk heel fijn dat het hele verhaal afgesloten werd en me niet gissend achterliet. Het omslaan van de laatste bladzijde liet me achter met veel respect voor Annabel en haar dochter. Dit soort verhalen, ook al is het historische fictie, moeten vertelt blijven worden.

Dankjewel Meulenhofboekerij voor dit recensie-exemplaar. Ik heb erg van dit boek genoten.