Gemiste kans.

Door de, voor mij, irritante schrijfstijl roept het boek bij mij geen emoties op, terwijl het interessante onderwerp daar toch naar vraagt. Een gemiste kans wat mij betreft. De (moderne) schrijfstijl leidt mij teveel af. Wie verzint het om zo'n lange zinnen te produceren. Wordt dat tegenwoordig op school ook geleerd? Zinnen van driehonderdvijftig woorden. Waarom? En Anders was, en zijn vader had, en hij had, en Anders zag, en Anders'vader had, en zijn reeds, en zijn longen, en toen hij, en met die, en, en, en etcetera. Wat is de intentie hiervan?
Boek wordt afgeraffeld aan het eind! Ook zo irritant.