Toegankelijk verhaal dat lekker wegleest

Ik moet bekennen: ik had nog nooit een boek gelezen van Danielle Steel. Met Ondersteboven stapte ik dus volledig blanco haar wereld binnen.

Het verhaal gaat over de moeizame band tussen moeder en dochter, terwijl beide vrouwen hun eigen liefdesperikelen en fouten onder ogen moeten zien. Het verhaal is origineel en meeslepend. Wat me wel direct opviel bij Steel, is haar alwetende vertelstijl. Je krijgt toegang tot ieders gedachten, achtergronden en gevoelens. Dat leest soepel en overzichtelijk, maar het maakt het verhaal ook iets voorspelbaar. Omdat je als lezer eigenlijk alle gedachten weet, voelde ik weinig echte verrassing. Ik merkte dat ik vaak al kon inschatten welke kant het op zou gaan, elk personage was als een open boek, met weinig ruimte voor mysterie.

Er is veel uitleg over emoties, situaties en omstandigheden. Er wordt duidelijk verteld wat personages voelen en waarom ze iets doen. Daardoor hoef je weinig zelf in te vullen. Persoonlijk miste ik hierin wat subtiliteit, bijvoorbeeld scènes waarin je tussen de regels door moet lezen. Het klassieke “show, don’t tell” wordt hier niet echt toegepast, alles wordt helder uitgelegd. Tegelijkertijd was het boek niet in zijn geheel voorspelbaar, er gebeurden zoveel onverwachtse gebeurtenissen, dat ik niet al direct de afloop van het boek kon raden aan het begin.

Ondersteboven leest vlot weg en biedt het een warm verhaal over vergeven en opnieuw beginnen. Geen boek dat me compleet omverblies, maar wel een dat prettig leest als je zin hebt in iets makkelijks tussendoor, iets vertrouwds en emotioneel toegankelijk.

*Ik heb dit boek gelezen voor de leesclub georganiseerd door Ilona van uitgeverij LS en hiervoor een recensie-exemplaar ontvangen. Dit heeft geen invloed gehad op de geschreven recensie.