Lezersrecensie
Een happy end
Karo schrijft YA romance verhalen, die onder de noemer lectuur vallen. Ze wordt vaak in een hokje geplaatst betreffende dit genre. Haar boek buddy Marcus ( en soms meer) heeft altijd wel commentaar op haar schrijven, maar omgekeerd vraagt hij altijd haar hulp. De matige verkoop, Marcus die onverwacht gaat trouwen en haar vraagt als hun wedding planner, geen inkomsten en weinig inspiratie zorgen ervoor dat ze op een uitje in Göteborg zich volledig laat gaan. En dat zal gevolgen hebben! Zo wordt ze door een uitgever opgepikt om samen het het literaire talent Love Sandström een roman te schrijven. Love ondergaat momenteel alles gelaten, hij zit in een moeilijke periode waar zin en inspiratie hem tijdelijk erg ontbreken. Kan hun samenwerking iets worden of gaan ze beide ten onder in hun relatie en carrière?
Een happy end geeft mooi de “verschillen” aan tussen literatuur en lectuur. Want maakt het iets uit? Is schrijven en verhalen creëren niet voor alle twee als auteur hetzelfde ? Elk verhaal heeft zijn publiek en daar speelt de uitgever mooi op in. Maar kun je twee uitersten van persoonlijkheden bij elkaar zetten? En toch hebben ze meer gemeenschappelijk dan ze konden vermoeden. Alleen, wanneer kom je te dichtbij en ben je te direct of te eerlijk, waardoor pijnpunten benoemd & zichtbaar worden. Want is er voor alles wel een happy end?
Anne Louise Morseth heeft een leuk concept uitgewerkt in haar verhaallijn. Deze is sterk en geeft verwachtingen, enkel gaandeweg komen er misschien net te veel zijwegen op het grote pad uit. Dit zorgde met momenten voor een hele andere verwachtingen en dynamiek.
De vormgeving en diepgang naar de 2 hoofdpersonages toe waren zeer sterk. Het beeld van Karo en Love kleefde op je netvlies en de ontwikkeling van hun relatie gaf leesplezier en nieuwsgierigheid.
Het verhaal leest erg fijn weg, is met humor, drama en romantiek goed voorzien .
Een feelgood met regelmatig ook wat pikantere fragmenten, maar die toch steeds op zoek bleef naar het happy end in de liefde.
3,5
@missp_her_books_read
Een happy end geeft mooi de “verschillen” aan tussen literatuur en lectuur. Want maakt het iets uit? Is schrijven en verhalen creëren niet voor alle twee als auteur hetzelfde ? Elk verhaal heeft zijn publiek en daar speelt de uitgever mooi op in. Maar kun je twee uitersten van persoonlijkheden bij elkaar zetten? En toch hebben ze meer gemeenschappelijk dan ze konden vermoeden. Alleen, wanneer kom je te dichtbij en ben je te direct of te eerlijk, waardoor pijnpunten benoemd & zichtbaar worden. Want is er voor alles wel een happy end?
Anne Louise Morseth heeft een leuk concept uitgewerkt in haar verhaallijn. Deze is sterk en geeft verwachtingen, enkel gaandeweg komen er misschien net te veel zijwegen op het grote pad uit. Dit zorgde met momenten voor een hele andere verwachtingen en dynamiek.
De vormgeving en diepgang naar de 2 hoofdpersonages toe waren zeer sterk. Het beeld van Karo en Love kleefde op je netvlies en de ontwikkeling van hun relatie gaf leesplezier en nieuwsgierigheid.
Het verhaal leest erg fijn weg, is met humor, drama en romantiek goed voorzien .
Een feelgood met regelmatig ook wat pikantere fragmenten, maar die toch steeds op zoek bleef naar het happy end in de liefde.
3,5
@missp_her_books_read
1
Reageer op deze recensie
