Duitsland vanuit een ander perspectief bekeken

Vanuit Florida reist een Amerikaanse journaliste mee op een boot die hen naar Europa brengt. Ze wil de zomer daar doorbrengen. Op de boot bevindt zich een bonte verzameling van andere nationaliteiten. Daar ontmoet ze het Britse echtpaar Devon dat in Londen woont. Vanaf de eerste avond merkt ze al dat het echtpaar in een of andere crisis zit. Algauw hebben Nora en zij een vriendschapsband. De man, Eric Devon, bekent aan haar dat hij niet voor een bronchitis naar Jamaica is gegaan maar dat hij is ingestort en dat niemand hem kan helpen. Als er nog een Duitser aan boord komt ontwijkt Eric hem want hij kan de man niet uitstaan en daar heeft hij zo zijn redenen voor.
Eric heeft jarenlang in ballingschap geleefd, heeft een nieuwe nationaliteit en dus ook een nieuwe naam en achtergrond. Hij is als vluchteling naar Londen gekomen in 1934. Nora, zijn vrouw, is heel opgetogen dat hij eindelijk hun geheim aan de Amerikaanse heeft verteld. Het zijn al slopende jaren geweest en het is hard om continu in angst te moeten leven. De Amerikaanse journaliste stelt voor om samen met hen naar Berlijn te gaan. Hopelijk kan hij op een dag met een objectieve blik de goede maar ook de destructieve kant bekijken van zijn vaderland.
Aangekomen in Berlijn vinden ze een adres in een telefoonboek en meer bepaald in Grünewald waar zijn tante Rosie woont. Daar gaan ze naartoe en daar zal hij geconfronteerd worden met de dingen die tijdens en na de oorlog zijn gebeurd. Gaat Eric nu eindelijk de innerlijke rust en moed vinden om alles onder ogen te komen?
“Na jaren het verleden onderdrukt te hebben, overvielen alle herinneringen hem met bijzondere martelende scherpte: mensen, taferelen, gebeurtenissen uit zijn jeugd stonden hem zo helder voor ogen dat hij zelfs de kamers waar het allemaal was gebeurd voor zich zag, tot aan de ‘laatste treurige roos op het behang’ toe”

Conclusie
‘Terug naar Berlijn’ is een klassieker die in 1956 werd uitgebracht. Het werd onlangs per toeval herontdekt en is nu terug uitgegeven. Het vertelt het verhaal van Eric Devon die jaren in ballingschap heeft geleefd en die niet met zichzelf in het reine kan komen. Het verhaal wordt door een naamloze Amerikaanse journaliste verteld. Ze neemt je mee naar Duitsland en meer bepaald naar het Berlijn van 1956. Haarfijn beschrijft ze de situatie die zich daar afspeelt. Een stad die nog gebukt gaat onder de oorlog na ‘De slag om Berlijn’, waar nog veel moet worden herbouwd en vooral hoe de mensen er emotioneel aan toe zijn. Alles wordt haarfijn beschreven zodat je een beeld kunt vormen hoe het er in die tijd aan toeging. Er zijn nog allerlei conflicten aan de gang en het beschrijft de andere kant van de medaille: hoe Duitsers de oorlog hebben doorstaan en wat het ook vooral voor de Duitse Joden betekend heeft. Duitsers die pro- of anti nazistische gedachten hebben, en nog allerlei situaties waar het land mee af te rekenen heeft.
Het is een literair reisverslag van een Duitser die uiteindelijk alles onder ogen moet komen, te beginnen met zijn familie, zijn onbezonnen jeugd en hoe hij nu verder moet gaan. Hij krijgt schok na schok te verwerken en kan zijn kop niet in het zand blijven steken. Hij moet uiteindelijk beslissen of hij blijft of hij verder gaat als Eric Devon of als Erich Dalburg. Hij heeft alles zo onderdrukt en verborgen gehouden, zelfs zijn vrouw Nora weet bij lange na nog niet alles. Het verhaal heeft een hoog psychologisch gehalte en de auteur is er meer dan in geslaagd om alle emoties van de personages goed te verwoorden. Het is heel beklijvend en het geeft je met tijden een somber gevoel. Niettegenstaande dat het zo’n bedroefd verhaal is, is het zeker de moeite waard om te lezen!
Vera B. Carleton heeft met veel precisie een allesomvattend verhaal neergepend waar menig lezer echt zal van genieten. Het portretteert een Duitsland vanuit een ander perspectief bekeken. 4 sterren voor dit literair pareltje!