Deprimerend boek

Cover; Een heel opzichte cover die je meteen aantrekt om opgenomen te worden. Felle kleuren en een grote witte titel. Deze cover geef ik 7 punten.
Samenvatting van het verhaal;
Ole Jastrau is een recensent bij de krant “Het Dagblad” . Hij is literair redacteur.
Op een dag verschijnen er twee mannen bij hem op de stoep en hij wordt eigenlijk een beetje verplicht van hen binnen te laten zoals een goede welopgevoede Deen het betaamt. Hij is helemaal niet opgezet met het bezoek en één van de twee, Bernard Sanders, drijft voortdurend de spot met hem. Politieke discussies worden niet uit de weg gegaan. Sanders, een communist, houdt er wel zijn eigen meningen op na. De andere, Stefan Steffensen, is een dichter die werkt voor het communistisch dagblad “De Hamer” en is de zoon van de beroemde dichter en apotheker Stefani.
Als hij een eerlijke recensie schrijft over deze Stefani gaan de poppen aan het dansen binnen de redactie en de uitgever geeft hem ervan langs dat het not done is om zo een recensie te schrijven. Redacteur Iversen vraagt opeens alle doorslagen van de literaire pagina op en Jastrau is gekrenkt tot in zijn ziel. Hij voelt dat hij in een hoekje wordt gedrumd als hij ook niet meegaat met de politieke gedachten van sommigen.
Hij drinkt en dompelt zichzelf in medelijden, een goede kater hebben !! Zijn vrouw Johanne moet er maar genoegen mee nemen hoe hij drinkt. Als hij een “goede” kater heeft vraagt ze aan hem waarom hij niet altijd zo is zodat een mens het in zijn buurt kan uithouden.
Zijn zwager Adolf wrijft hem ook fijntjes onder zijn neus dat zijn werk niet loon gevend is en dat hij op die manier niet zijn gezin kan onderhouden en dat hij er beter aan zou doen om zijn talenten in iets anders te steken. Hij vind het een nutteloos iets en zijn zus verdient beter!
Na verloop van tijd weet hij ook uit zichzelf dat hij op een wipstoel zit bij de krant, hij verwaarloost zijn werk en gezin en in zo’n erge mate dat zijn vrouw de echtscheiding aanvraagt.
Nadat zijn vrouw hem heeft verlaten staat Steffensen en zijn vriendin terug bij hem op de stoep. Die twee jongelui hangen en luieriken een hele dag aan. Hebben zelf geen bron van inkomsten en leven op de kap van Jastrau. Hij vraagt zichzelf af wat hem de laatste maanden is overkomen; wat gebeurt hier? Waar was alles wat in dit huis geleefd had?
Gaandeweg bestaat zijn leven uit enkel drinken met foute vrienden, geen waardigheid meer hebben voor de dingen in zijn leven en opgeschept zitten met een huis en twee jonge mensen waar hij zich op den duur niet meer om kan bekommeren.
Als kers op de taart neemt hij ontslag omdat het hem toch zinloos lijkt om nog zo verder te moeten ploeteren met zijn baan. Het heeft allemaal geen nut meer voor hem en staat er ook niet bij stil dat er dan geen bron van inkomsten meer is. Hij klampt zich vast aan wat ?? leven en niet willen leven, zo komt het alleszins bij mij over. Zolang de drank maar rijkelijk vloeit is alles van geen belang.

Conclusie;
Ole Jastrau is 34 jaar oud en eigenlijk een man die heel negatief is en het liefst zijn eigen ding doet en hij wordt liever met rust gelaten. Hij heeft een voorliefde voor alcohol, op die manier gaat het hem allemaal veel beter af en bekijkt hij de wereld door een ander paar ogen.
Alcoholisme brengt Jastrau ten onder, een man die alles had, een lieve en mooie vrouw, een schat van een zoontje en die dan toch zweert bij de fles. Toch moet je enigszins medelijden hebben met het hoofdpersonage, een man die het om zo maar cru te zeggen zichzelf naar de verdoemenis helpt.

Beoordeling; Een hoog literair werk. Met momenten zeer moeilijke woordenschat. Ook een dikke blunder gevonden in het boek waarbij er sprake was van een “laptop”!! Hij kan simpele dingen heel mooi beschrijven en dan zijn andere dingen weer heel uitgebreid beschreven waar je eigenlijk geen boodschap aan hebt als lezer. Het onderwerp is zeer deprimerend en als je met alcoholisme al te doen hebt gehad of in je directe omgeving dan is dit zeker geen boek dat ik zou aanraden. Het verhaal speelt zich af eind jaren twintig en misschien is die oubollige schrijfwijze wel van die tijd. Ook de discussie en gesprekken zijn soms zo zinloos dat je soms eigenlijk niet goed weet waarover die gaan en wat het nut ervan is. Dit boek beschrijft inderdaad de ondergang van een man die alles had. Ik had er op den duur een onaangenaam gevoel bij om het te lezen. Een heel deprimerend boek vind ik dit!
Ik geeft dit boek 2 sterren