Heerlijk nostalgisch, maar zeker niet ouderwets

Wat heb ik genoten van dit boek! Het verhaal, de stijl en de illustraties zorgden al meteen voor die fijne leeservaring die ik als kind had wanneer ik een boek in las waar ik echt in kon verdwijnen. Henk Hardeman tovert samen met illustrator Maaike Putman een spannend verhaal op papier dat alle kenmerken heeft om een echte klassieker te worden. Het is een meesterlijk verteld avontuur, vol magie, spanning en een vleugje magie. Heerlijk nostalgisch, maar zeker niet ouderwets.

Het verhaal is door Hardeman prachtig gecomponeerd. Het ene hoofdstuk beleef je door de ogen van hoofdpersonage Hazenhart; het andere door de ogen van weesmeisje Kysia. Gaandeweg komen beide verhaallijnen samen. Door deze perspectiefwisseling eindigt elk hoofdstuk met een cliffhanger waardoor je door wilt blijven lezen. Die spanning wordt nog vergroot omdat je als lezer net als de hoofdpersonen soms niet meer weet wat droom en wat werkelijkheid is. Je wordt meegezogen in een verhaal dat zich naar het einde toe steeds verder ontknoopt, maar ook genoeg “open” laat. Een heerlijk avontuur dat doet denken aan de verhalen van Tonke Dragt. Dat wil niet zeggen dat het verhaal ouderwets of oubollig is. Het verhaal is op sommige momenten verrassend modern.

De illustraties van Maaike Putman zijn talrijk en hebben evenveel vertelkracht als het verhaal zelf. Ze doen qua stijl denken aan Carl Hollander, wat in mijn beleving prima past in het nostalgische gevoel dat het boek bij mij oproept. Een echte aanrader voor kinderen (en volwassenen) die houden van lekker dikke boeken die een deur openen naar een magische wereld vol speurtochten, rovers, ridders en heldhaftige kinderen.